خسرو سينايي تماشاي مجموعه‌ فيلم‌هاي فرش ايراني را به جوان توصيه کرد

فيلم اپيزوديك فرش ايراني به كارگرداني پانزده فيلمساز ايراني عصر روز 18 تير در موزه امام علي به نمايش درآمد و طي نشستي با حضور علي معلم، خسرو سينايي،‌ سيف‌الله داد و رضا درستكار مورد نقد و بررسي قرار گرفت.
به گزارش ايسنا، رضا درستكار كه به عنوان منتقد و گرداننده جلسه در اين نشست حضور داشت ساخت اين فيلم را در راستاي هويت‌شناسي و فرهنگ ملي اقدامي مفيد دانست و افزود: بحث مهم در اين اثر پرداختن به ريشه‌ها و هويت است.
علي معلم نيز در ابتداي سخنانش با ذكر يادي از علي حاتمي گفت: بهترين فيلم اين مجموعه مي‌توانست به او متعلق باشد، چنانچه آخرين سكانس فيلم كمال‌الملك حاتمي گواه اين مدعاست.
وي افزود: ساخته شدن اثري درباره فرش ايراني خيلي دير اتفاق افتاد، اما باز پرداختن به چنين فيلمي ارزشمند محسوب مي‌شود.
معلم با بيان اين مطلب كه حلقه مفقوده‌اي كه اين وسط نمي‌بينيم خود فرش ايراني است افزود: كارهايي از اين دست وقتي به طور كامل به نتيجه مي‌رسند كه در ابتدا انديشه مركزي به دست تهيه‌كننده كامل پخته شده باشد و جنبه‌هاي مختلف فكر اوليه توسط كارگردانان مختلف پرورده شده باشد.
خسرو سينايي هم در ابتداي سخنانش با اشاره به دو بعد اصلي سينما يعني بعد داستاني و بعد تجسمي گفت: يك فيلمساز در آفرينش خود اگر هر كدام از اينها را كوتاه بيايد، فيلم لطمه مي‌خورد در فيلم فرش نيز بعضي دوستان به يك بعد توجه بيشتري داشته‌اند و البته بعضي از آثار نيز اين دو بعد را در هم تنيده بودند.
وي خاطرنشان كرد: تماشاي اين مجموعه براي فيلمسازان جوان بسيار مفيد است، چون مي‌توانند دريابند سينما تا چه حد به عنوان ابزاري مناسب ابعاد مختلف براي بيان ذهنيت دارد.
كارگردان "عروس آتش" درباره نكته اساسي اين فيلم گفت: اين فيلم گشاينده راهي است كه يادمان باشد، در فرهنگ‌مان مواردي وجود دارد كه مي‌تواند براي دنيا و حتي خودمان آموزنده باشد و اگر از پس اين كار برآمده باشيم موفق بوده‌ايم.
سيف‌اله داد نيز اين فيلم را شبيه ذات فرش‌هاي ايراني دانست وافزود: با تماشاي اين فيلم احساس كردم، وارد يك بازار فرش شده‌ام و هر كدام مي‌توانند احساسي به وجود بياورند و با ديدن اين اثر اگر خيلي متوجه فرش نمي‌شويم اين همان رفتاري است كه در زندگي روزمره نيز با آن مواجه هستيم و در فيلم‌هاي ساخته شده منعكس شده است.
سينايي در ادامه جلسه با اشاره به مدت زمان كوتاه 5 تا 6 دقيقه‌اي كه در اختيار فيلمسازان قرار داشت گفت: سينما مثل يك كتاب فرصت بيان كامل جزييات را ندارد، من با در نظر گرفتن مدت 6 دقيقه كار كردم در صورتي كه برخي از همكاران فرصتي 10 دقيقه‌اي داشتند.
سيف‌اله داد نيز در ادامه سخنانش با اشاره به نقدهاي تند درباره اين اثر گفت: من با نقد تند مخالف نيستم، نقدي كه فحش نباشد.‌ نقد تند زماني ما را اذيت مي‌كند كه ظرفيت ما كم باشد، ما مي‌توانيم از نقدهاي تند ياد بگيريم و از بركات نقد تند اين است كه به ما اجازه مي‌دهد بحث‌هاي متفاوتي رخ دهد.
اين كارگردان افزود: وظيفه منتقد كشف كردن آنچه رخ داده است، نه آنچه مي‌توانست رخ دهد و كار اخير وظيفه مسوولين فرهنگي كشور است.
معلم در ادامه جلسه با اشاره به صحبت‌هاي سيف‌اله داد در خصوص تشابه اين فيلم با فرش ايراني گفت: صحبت ايشان درست است و همان‌طور كه در يك بازار هم فرش خوب پيدا مي‌شود و هم فرش بد؛ بعضي اپيزودهاي اين مجموعه مثل فرش ايراني ريز نقش نيستد.
مدير مسوول ماهنامه دنياي تصوير خاطرنشان كرد: نقد هر كدام از فيلم هاي اين مجموعه ربطي به خوب و بد بودن كار فيلمسازان آن، در كليت ندارد و يك تهيه‌كننده موفق بايد بتواند يك وحدت نظر درفيلم را لحاظ كند.
وي افزود: در فيلمي كه مي‌خواهد تقديرنامه‌اي به فرش ايراني باشد، اين قدر شلختگي خيلي بد است و به نظري مي‌آيد رفتار شكوهمندانه‌اي با فرش ايراني نداشته‌ايم.
خسرو سينايي هم گفت: ما در تئوري و نقد فيلم خيلي درباره‌ دموكراسي صحبت مي‌كنيم، اما به عمل كه مي‌رسيم سناريو ديكته مي‌كنيم. من بشخصيه از فيلم‌هاي اين مجموعه آموخته‌ام و آنچه اتفاق افتاده نماينده نوعي سليقه وفرهنگ است كه پيشتر در سينماي ايران وجود نداشت و بايد اين نكته يادمان باشد كه دموكرات باشيم، اگر دموكرات باشيم مي‌توانيم اجازه دهيم همه نفس بكشند و هر كسي هم نقش خودش را پيدا كند و باز تاكيد مي‌كنم كه مسلما هيچ‌كدام از سازندگان اين مجموعه همين طوري طرف موضوع فيلم‌شان نرفته‌اند.