درياچهي اروميه كه بزرگترين درياچهي داخلي كشور است، با وسعتي در حدود 4800كيلومترمربع در استان آذربايجان غربي قرار دارد. ارتفاع آن ازدرياهاي آزاد 1275متر وعمق متوسط آن 6-5متر وحداكثر عمق آن 16-14متر است. طول درياچه140-130كيلومتر وعرض آن در پهنترين قسمت 58 كيلومتر ودر كم عرضترين قسمت 15كيلومتر است.
از ويژگيهاي مهم اين درياچه، وجود دو نوع محيط زيست متفاوت آبي وخاكي
است.در محيط آبي،جلبك ونوعي سخت پوست موسوم به آرتيميا-اورميانا زندگي ميكنند. اين سخت پوست، غذاي تعدادي از پرندگاني است كه در جزيرههاي درياچهي اروميه تخم گذاري و زندگي ميكنند.
آب صاف و روشن درياچه و لجنهاي موجود در سواحل پست براي معالجهي
بيماران پوستي مورد استفاده قرار ميگيرد؛ از اين رو، همه ساله در فصل تابستان
تعداد زيادي مسافر از نقاط مختلف كشور براي استفاده از خواص درماني درياچهي اروميه و تفريح به سواحل درياچه سفر ميكنند.
درياچهي اروميه داراي 102 جزيره با صخرههاي سنگي است كه به استثناي جزيرهي
اسلامي همه خالي از سكنه اند. مهمترين اين جزاير عبارت اند از:
1-جزيرهي كبودان ‹قويون داغي›؛ به دليل وجود محيط زيست مناسب براي قوچ،ميش و گوزن زرد.
2-جزيرهي اشك؛ به دليل وجود گوزن زرد ايراني.
3-جزيرهي اسپير؛ به دليل تنوع گونههاي گياهي و تجديد حيات جنگلي آن.
4-جزيرهي آرزو؛ به دليل طبيعت بكر و دست نخوردهي آن.
5-جزاير نه گانه ‹دقوزلار›؛ به سبب زاد و ولد گونههاي مختلف پرندگان، به ويژه فلامينگو.
نويسنده:هادي سالاري(مدير وبسايت)
